งามแท้สระแก้วเห็นแล้วซึ้งใจยิ่ง งามพรรณดอกไม้งามจริง
สระแก้วแวววาวพราวพร่า ระยิบตาดั่งฟ้าอมร~~~
แต่เวลาได้ผ่านไปอย่างโหดร้ายความทรงจำที่ว่ายังรู้สึกว่ามันเพิ่งผ่านไปไม่กี่วันมานี้เอง ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่ารู้สึกว่านักศึกษาฝั่งทับแก้วจะรู้สึกผูกพันกับมหาวิทยาลัยมากกว่านักศึกษาฝั่งอื่นเป็นพิเศษ ทั้งเด็กอักษร เด็กศึกษา เด็กเภสัช เด็กวิดยา และเด็กวิศวะ-เทคโนอย่างผม ต่างรู้สึกซาบซึ้งกับบรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยเสียเหลือเกิน ทั้งกิจกรรมต่างๆที่ได้ทำตลอดทั้งปีการศึกษา เริ่มตั้งแต่กิจกรรมรับน้อง ลอยกระทง คืนหนึ่งหนังไทย ที่รู้สึกชอบมากเป็นพิเศษก็คงเป็น SMA (Silpakorn Music Award) เพราะรู้สึกดีมากๆเลยที่ได้นั่งฟังเพลงไป จิบเบียร์ไป ถ้าตอนนั้นมีคนนั่งอยู่ด้วยข้างๆก็คงจะดีไม่น้อย แต่อย่างน้อย ก็มีเพื่อนๆในกลุ่มนั่งดื่มด่ำบรรยากาศด้วยกัน และยังไม่รวมถึงงานเฟรชชี่ไนท์ของคณะต่างๆที่จัดเวียนกัน จนรู้สึกว่าทำไมมหาวิทยาลัยนี้กิจกรรมมันเยอะจังวะ (จริงแล้วเฟรชชี่ไนท์คณะอื่นเค้า เป็นกิจกรรมภายในคณะ แต่เราอาสามาแจม ฮา) มารู้สึกว่าตัวเองมาเรียนหนังสือเอาช่วงปีสี่ ตอนที่ต้องทำโปรเจ็กนรก เอาแต่หาข้อมูลมาประกอบการทำปริญญานิพนธ์ ไม่ได้ว่างมาแจมกิจกรรมกับชาวบ้านเค้าเลย อย่างไรก็ดี ชีวิตในมหาวิทยาลัย ก็ทำให้ผู้รู้สึกดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของศิลปากร
Credit: ภาพสะพานสระแก้วก่อนการปรับปรุง จาก Biot Web
- ภาพจากฟิล์มแล้วสแกนใส่คอมน่ะครับ เลยดูไม่ค่อยชัด แล้วภาพนี้ก็นานมากแล้วด้วย สะพานเลยดูเก๊า เก่า เดี๋ยวนี้เค้าปรับปรุงใหม่แล้ว
อยากเห็นภาพสะพานปัจจุบัน คลิก ภาพจากเว็บบอร์ดเด็กศึกษา
- ภาพสะพานสระแก้วเดิมจากมุมสูง คลิก ภาพจากเว็บมหาวิทยาลัยศิลปากร
